de tijdlijn van de geschiedenis van IJsselstein

Op 10 aug 1911 brandde de St -Nicolaaskerk geheel uit. Het vuur ontstond in de torenspits die als een fakkel op de kerk stortte en deze in lichterlaaie zette. Met donderend geraas vielen de drie luidklokken te pletter en vergrootten de ravage tot onder in de toren In het torenportaal vatten ook de daar opgeslagen vloedbalken (bestemd om de stadsgracht bij hoge IJsselstand af te dammen) vlam, zodat alras een inferno ontstond zoals de kerk gedurende de zes eeuwen van haar bestaan niet had gekend. Alles wat brandbaar was brandde, slechts de muren bleven overeind In een bewonderenswaardig tempo is de kerk daarna in oude (ja, grotere) luister hersteld, al is de inventaris nog slechts pover (uitgezonderd uiteraard de prachtige grafmonumenten die aanvankelijk als reddeloos verloren waren beschouwd). De restauratie van de toren zou ten koste van de gemeente IJsselstein komen. Vanwege krappe financiën zou het zestien jaar duren voor ook hier herstel plaatsvond.